2011 The Wall

Waar en wanneer:
Simonsplein, Doetinchem 31 augustus 2011

Door:
MPG (G-Sleultjes, G-Mineur & G-Majeur), met medewerking van Vocal Group Catch uit Terborg

Artistieke Leiding:
Dirigent: Gerben Kruisselbrink
Regie: Jasper Korving
Choreografie: Kimberley Arends

Credits:
Muziek: Roger Waters
Tekst: Roger Waters

Rolverdeling:
Pink: Robin Slutter
Jonge Pink: Stijn Ebbers
Moeder: Monique Verholen
Vriendin: Sanna Rijpma
Leraar: Niek Wassink
Verteller: Barry Römer

Het verhaal:
Het rockconcert, geschreven door Roger Waters van Pink Floyd, vertelt in muziek en tekst het verhaal van rockzanger Pink, die een muur om zich bouwt om zich af te schermen van de buitenwereld. De stenen in de muur vormen de traumatische gebeurtenissen in zijn leven. Het opgroeien zonder vader, met een beklemmende moeder, de tirannieke leraren op school en de gevolgen van de Tweede Wereldoorlog zijn de redenen van een doordraaiende Pink.

Recensie:
The Wall: Waarom maar één keer?
, De Gelderlander

We don't need no education, we don't need no thought control. De jongere generatie op het Simonsplein zong het zeker zo hard mee als de mensen die opgroeiden in de tijd van het verbod op het lied in Zuid-Afrika. De uitvoering van rockmusical The Wall door Musical Producties Gelderland was woensdagavond een muzikaal spektakel voor iedereen. Acht jaar na het ontstaan van het idee bij MPG was het zover. Het rockconcert, geschreven door Roger Waters van Pink Floyd, vertelt in muziek en tekst het verhaal van rockzanger Pink, die een muur om zich bouwt om zich af te schermen van de buitenwereld. De stenen in de muur vormen de traumatische gebeurtenissen in zijn leven. Het opgroeien zonder vader, met een beklemmende moeder, de tirannieke leraren op school en de gevolgen van de Tweede Wereldoorlog zijn de redenen van een doordraaiende Pink. Robin Slutter uit Etten, voorman van de folkband Scrum, vertolkte de rol van Pink fenomenaal. Zijn stemgeluid, zijn voorkomen en inleving in het verhaal droegen de productie naar een hoog niveau. Honderdvijftig regionale muzikanten en koorleden vonden een eigen manier om de beroemde musical te brengen. Dirigent Gerben Kruisselbrink koos voor een geluidsman die zelf idolaat is van Pink Floyd en dat was te horen. De typische geluidsfragmenten door de muziek heen, gecombineerd met de band (die overigens veel complimenten oogstte), zorgde voor een echt Pink Floyd-geluid, aldus kritische fans in het publiek. Voor de Pink Floyd-fans was het mooi, maar ook voor de mensen die voor een mooi spektakel kwamen, was de avond zeker de moeite waard. De veertig kinderen die krachtig het podium op stampten, de danseressen die zichzelf schreeuwend bevrijdden van het cellofaan rond hun lichamen, Pink die, inmiddels waanzinnig, in De Glazen Campus naast het podium opdook en de solo van Robin Slutter waarbij hij zijn gitaar kapotsloeg in een televisie. Met als hoogtepunt het moment dat Pink als een dictator bovenop de steiger verscheen. Zwart kostuum, gele band om de arm. Bij het minutenlange applaus aan het einde waren het zijn medezangers die even uiteen weken om hem de welverdiende eer te geven. Enige minpunt: waarom maar één keer uitvoeren?